Op de site van de studiedienst van de Vlaamse regering vond ik deze pagina's :
- Nieuwe studie over intergewestelijke transfers via de overheidsbegroting (20-10-2008 )
- Intergewestelijke overdrachten en solidariteitsmechanismen via de overheidsbegroting
Hopend dat jullie hier veel leesgenot aan kunnen beleven, groet ik u.
Tot een volgende keer.
Berichten
En Robbe wat wil jij daar nu mee zeggen ? Het probleem is dat die transfers er zijn. Het volgende probleem is dat de "Walen" niet geneigd zijn om harder te werken. Het vervolg is of die Walen wel akkoord zullen zijn om nog dertig jaar de kosten te dragen voor een gewest dat verouderd is (uit nationale solidariteit)?
BeantwoordenVerwijderenDus de eindconclusie is : moeten we ze geloven of niet ? Welke maatregelen moeten we nemen, en in welke richting moeten die maatregelen gaan ?
Ik stel dan vast dat in Wallonië de grote partij de socialisten zijn, die per definitie enkel spreken van herverdelen. Maar niet van de koek vergroten, of contstructieve maatregelen nemen. Erger de laatste twintig jaar hebben ze enkel geregeerd in functie van het voordeel van hun kiezers. Dus waarom zou het veranderen ?
Ik heb met deze post niet echt een statement willen maken. Dit was louter een informatieve post. Ik wilde alleen opmerken dat wanneer er cijfers komen over de transfers, deze meestal uit politieke propagande komen, en dat dan enkel de cijfers die ten goede komen van het Vlaamse verhaal meegedeeld worden. Bij deze kun je een objectief beeld krijgen over alle transfers. Met de artikels waarnaar ik verweest, wilde ik ook aantonen dat niet alles zwart-wit is.
BeantwoordenVerwijderenHet is inderdaad zo dat er inderdaad redelijk grote bedragen van Vlaanderen naar Brussen en Wallonië gaan, maar mag ik je er ook op wijzen dat het tot 1960 omgekeerd was.
In 1949 was de werkloosheid als volgt: Vlaanderen 19,5%, Wallonië 5,2%, Brussel 8,3%.
In 2007 was het respectievelijk 5%, 10,7% en 18,1%. Maar dat de geldstroom ooit in de andere richting was, dat moet blijkbaar mooi afgedekt blijven.
Wat met ook een beetje bizar lijkt, is dat solidariteit met de Walen uit den boze is. het woord "Solidariteit" in de zelfde zin gebruiken als "Wallonië" is al taboe. Maar solidariteit met de rest Europa is vanzelfsprekend en met de rest van de wereld is zelfs een must. En dat Europa solidair is met ons (oa via de landbouwsubsities), dat is blijkbaar ook normaal. Solidariteit kan dus blijkbaar, vooral in onze richting, maar toch zeker niet met die "vuile Walen".
Of Wallonië al dan niet beter beheerd/bestuurd kan worden, dat zal dan wel. Maar kunt u hier effectieve voorbeelden geven van hoe u werk zou creëren in wallonië? Ik heb er niet genoeg kennis voor om een werkgelegenheidsbeleid te stimuleren. mag ik u er op wijzen dat Vlaanderen misschien minder werklozen heeft, dan Wallonië, maar dat er in Wallonië minder gepensioeneerden zijn. En minder bruggepensioeneerden, die in principe ook een werkloosheidsuitkering krijgen. mag ik u erop wijzen dat onze pensioenen meebetaald worden door Wallonië.
Bedankt voor uw gedreven reactie, en hoop dat ik u nog meer zal horen.
Robbe (Bennoni) het probleem is dat je met statistieken alles kunt bewijzen. Zowel in positieve als negatieve zin. Je weet het maar als je onderhevig bent aan discriminatie dat je gediscrimineerd wordt. Je weet maar dat men in je zakken zit als je het vaststelt. Zo lang alles "normaal" verloopt en je geen zicht krijgt op het probleem, weet je niet dat er een probleem is.
BeantwoordenVerwijderenDat er vroeger werkloosheid was in Vlaanderen ? Maar was er dan ook een sociale zekerheid zoals nu ? Ik dacht het niet. In mijn familie zijn er tal van mensen uitgeweken uit armoede in de streek. Hoeveel Walen wijken nu uit naar Vlaanderen ?
Waarom niet ? Omdat de wetgeving (beleid) zodanig sociaal is dat het niet hoeft. Als men jaren gesproken heeft van de werkloosheidsval dan was dat eenvoudig omdat je netto onvoldoende meer overhield om wel te werken. Dus ontbraken de stimuli om te werken, er was dus een overdreven solidariteit.
Je vraagt over 'solidariteit'. Maar is men wel solidair ? Moet men zo solidair zijn met iemand die zelf niet solidair en plichtsbewust is ? Waar ligt de grens tussen hulpbehoeftig en profitariaat ?
In een grote groep mensen zijn er altijd die de schouders optrekken en er het beste van maken en steunen op de prestaties van de anderen zonder zich zorgen te maken over het algemeen belang.
Werk creëren in Wallonië ? Ik hoef mij daar niet om te bekommeren want ik woon in Vlaanderen. Het fundamentele probleem is dat de Waalse beleidsmensen zich daar geen zorgen over maken. De vraag is waarom de Walen zich geen zorgen maken over hun relatief lage activiteitsgraad. Het antwoord is heel eenvoudig : dat hoeft niet want ze leven in een staatsverband waar ze het overgrote deel van de bevolking verplichten tot solidariteit. Waarom zou je hard werken als dat risico en gevaar inhoudt ? Als je niet hard werkt en geen risico neemt, garandeert de Waalse staat veiligheid en zekerheid.
Eigenlijk is het heel eenvoudig : je moet enkel kijken wat de mensen motiveert om te werken. De centen. Of beter gesteld : het nadeel dat het gebrek aan centen veroorzaakt.
Als iedereen bij de bakker zijn brood kan halen zonder betalen, met de tram kan rijden zonder betalen, mag wonen zonder betalen, bijna kosteloze gezondheidszorg krijgt, enz. dan is er geen stimulans om beter te worden of meer centen te verdienen want die zijn niets waard. Want met die extra centen kan je geen meer zekerheid kopen. De maximale zekerheid wordt geleverd door de overheid.
De welvaart ontstaat maar als er voldoende concurrentie is en de burger zelf permanent geconfronteerd wordt met de uitdaging om zijn leefwereld en zijn persoonlijke situatie te verbeteren.
De armoede (gebrek aan tewerkstelling) van Wallonië is een politiek probleem dat de Walen mi geërfd hebben van het oude België. Vijftig jaar geleden was de macht in Franstalige handen en was er voldoende rijkdom om de macht te begeren voor de "voordelen" die het inhield. Dus de politiek ging in belangrijke mate over het verdelen van de macht, het in stand houden van die macht, en het verdelen van de voordelen die gepaard gingen met het machtig zijn.
Na de economische recessie van de jaren 50 was er een economische ontwikkeling in Vlaanderen die op basis van dat gegeven de macht gaf aan de Vlaamse beleidsmensen. Na de WO2 was er een verschuiving ontstaan, de traditionele grote sectoren en hun bedrijven werden minder belangrijk of gingen ten onder (zie kolen en staal).
Maar die verschuiving van de economische macht van Franstalig België naar Vlaanderen veroorzaakte een conflict : de Vlamingen waren economisch machtig maar hadden geen of onvoldoende toegang tot de politieke macht en de daarmee gepaard gaande beslissingsbevoegdheden. Dit resulteerd in de eerste staatshervormingen.
Maar die staatshervormingen ontstonden op basis van het gevoel van discriminatie die de Vlamingen ervoeren op taalkundig vlak : de lokettenkwestie in Brussel, de taalwetgeving die niet gerespecteerd werd in vele facetten van de overheid, enz. Met als gevolg dat dit simpel omschreven werd als een 'talenkwestie'. Maar het niet verstrekken van een identiteitsbewijs in de eigen taal was eerder een economische discriminatie, want de getroffene verhuisde naar een taalstatus waarin hij zich niet ten volle kon ontplooien. Maar de indruk bestond wel door over te stappen naar de Franse taalrol dat je daarmee toegang ging krijgen tot de politieke macht, die vertolkt werd via het systeem van de vriendendiensten.
Zodoende werd die staatshervorming fundamenteel verkeerd aangepakt omdat men enkel het lagere niveau verdeelde en het hogere niveau centraal bleef beheren. Dit gaf de toenmalige politici de mogelijkheid om zich te mengen in het gehele pakket van de essentiële bevoegdheden en dus gaf het hen ook de kans om op de belangrijkste punten het laken naar zich toe te trekken. Waar we nu al dertig jaar mee geconfronteerd worden is deze zelfde strijd.
Met de gevolgen van het onvermogen van de Vlamingen om uit die oude politieke systemen te stappen daar worden we nu mee geconfronteerd. Doordat de Waalse politici (& socialisten & linksen) altijd maar gehamerd hebben op de solidariteit, blijft een belangrijk deel (ook de minder gemotiveerde Vlamingen) in de hangmat hangen. Met als gevolg dat het netto resultaat van de Belgische staat als economisch geheel bedroevend is. De staatsschuld is niet afgebouwd geweest in de voorbije "zeven vette jaren". En het resultaat daarvan is dat België niet in staat is om Fortis te nationaliseren en verplicht wordt om die bank door te verkopen aan het buitenland.
Zo een bank is een instelling die voor de appeltjes voor de dorst zorgt. Het genereert economische macht en winsten, en biedt de mogelijkheid om belastingen te innen. Door de verkoop aan Frankrijk zal dat land in de toekomst alle profijten van zo een grote economische speler naar zich toetrekken. Zij zullen perfect in staat zijn om de werkingskosten hier in België op te drijven, de intresten hoger te stellen, en de werking van onze bedrijven te bemoeilijken.
Waar we nu in verzeild geraakt zijn is het feit dat we weer lijfeigenen geworden zijn van buitenlandse heersers.
Uw laatste zin : werklozen versus gepensioneerden : in Wallonië kan het wel zijn dat er minder oude mensen zijn, maar wat helpt ons dat als die mensen niet werken en dus geen bijdragen betalen ? Of te weinig om solidair te kunnen zijn met een bevolkingsgroep die twee maal zo groot is als zij zelf ? De transfers zijn enkel mogelijk van Vlaanderen naar Wallonië omdat er twee maal zoveel Vlamingen zijn als Walen. In omgekeerde zin is het bijna onmogelijk omdat je de belastingen (in die toekomstige situatie) dan nog zou moeten verhogen voor de werkende Walen. Gezien de Europese constellatie en economische wetmatigheden is dat totaal onrealistisch. Elke Waal zou dan gewoon uitwijken naar het buitenland omdat hij (ongeacht hoeveel hij bruto verdient) netto nooit boven het minimumloon zou uitkomen.
Simpel gerekend : de huidige transfers bedragen 12 miljard eur (volgens de N-VA berekeningen) en zou in omgekeerde zin dus 24 miljard eur bedragen. Wat neer komt op 8000 eur per jaar per Waalse burger. Of in cijfers (vereenvoudigd) een huidig netto loon van gemiddeld 1700 eur zou dalen tot 1050 eur.
Fundamenteel verwoord : de Belgische staat leeft nog altijd volgens de principes van de koloniale staten van begin van vorige eeuw. De rijkdom wordt verworven door het koloniseren van vreemde landen door gebruikmaking van militaire (nu politieke) macht. De rijkdom wordt niet opgespaard en geïnvesteerd maar geconsumeerd (zie de staatsschuld). Onze economie draait maar bij gratie van de flexibiliteit en inzet van onze eigen werknemers en de vraag van buitenlandse markten. De winsten verdwijnen in het systeem, en van zodra de economische condities wijzigen zitten we in de problemen.
De vraag is dus of de beheerders die nu de macht hebben in het staatkundig bestel wel solidair zijn. Ik geloof het niet.
Vanuit het standpunt, dat Wallonië al jaren slecht bestuurd wordt (door de socialisten, het is altijd de schuld van die "vuile sossen"), en daarom niet langer transfers vanuit Vlaanderen verdienen, gaan we eens verder redeneneren. Wat is uw standpunt tov Congo dan? Congo wordt al jaren slecht bestuurd (en niet door socialisten) maar daar mag wel nog steun naartoe gestuurd worden?
BeantwoordenVerwijderen"Werk creëren in Wallonië ? Ik hoef mij daar niet om te bekommeren want ik woon in Vlaanderen." Natuurlijk trek jij je dat niet aan, want moesten de Vlamingen de problemen van Walen oplossen/verminderen, dan hebben ze niemand meer om de zwarte piet naar door te schuiven. "Het fundamentele probleem is dat de Waalse beleidsmensen zich daar geen zorgen over maken". Het probleem is niet enkel dat de Waalse beleidsmensen daar zich geen zorgen over maken, maar ook dat de Vlamingen dat probleem afschuiven op de Walen. Waarom zouden de Vlamingen het Federale systeem niet eens gebruiken om invloed uit te oefenen. Wordt het probleem van de werkloosheid in Wallonië opgelost door verdere regonalisering van de bevoegdheden? Nee, natuurlijk niet. Wordt het probleem van de werkloosheid in Wallonië opgelost door afsplitsing van Vlaanderen? Ja, want met het buitenland hebben we geen zaken. In plaats van eventuele macht die de Vlamingen zouden kunnen gebruiken in Wallonië, laten ze het liever zo. Want hoe slechter het gaat in Wallonië, hoe meer reden waarom Vlaamse onafhankelijkheid nodig is.
Solidariteit draait niet enkel rond Geld. Ook rond medeleven. Problemen kunnen ook opgelost worden door te proberen te helpen zoeken naar oplossingen. In een verdere globalisering van de wereld(-economie) is het kortzichtig ons enkel te willen richten naar ons kleine Vlaanderen.
En ja, natuurlijk heeft Vlaanderen andere noden en behoeftes dan Wallonïe waardoor ze natuurlijk op een ander niveau bestuurd moeten worden, en meer lokaal aangepakt worden. Maar aan de andere kant, zijn er een heel want andere (en grotere) landen die er wel in slagen een beleid te voeren waar verschillende groeperingen naast elkaar leven.
Robbe je valt in een klassieke val : de tegenstander bruskeren. Maar goed, ik ben in mijn opzet geslaagd want je geeft je standpunt en verdedigt je. Ik vind dat al positief, want je komt uit voor je overtuiging.
BeantwoordenVerwijderen"De vraag is waarom de Walen zich geen zorgen maken over hun relatief lage activiteitsgraad."
Daar gaat het in essentie over. Waarom moet het altijd van de Vlaamse kant komen ? Ik heb gisteren nog een gehele uitleg gelezen (zie http://blog.pickme.be/2009/01/02/redessinez-nous-letat-belge/#comment-9443). Wel die man is overduidelijk een Brusselse ambtenaar en die ziet ook maar één oplossing : herverdelen van het land en Brussel uitbreiden tot geheel Brabant (ten koste van Vlaanderen).
Vlaanderen wordt altijd in de verdrukking genomen. De Franstaligen zien de oplossing altijd van bij een ander komen. Zij staan nooit stil dat de Vlamingen ook hard moeten werken om hun rijkdom te behouden (toch ongeveerd de helft van wat ze verdienen). Zij vragen zich nooit af waarom zij zelf niet productiever zijn.
We leven toch in een gefedereerde staat ? Als je die lijn niet doortrekt moet je je ook zorgen maken om de Albanezen, de Macedoniërs, de Oezbeken enz en ze allemaal steunen. We leven toch niet alleen in België maar evenzeer in Europa ? Hoeveel wil jij er bij je in huis nemen ? Twee, vier, acht ?
En natuurlijk is het een provocerende uitspraak als ik stel dat het mijn probleem niet is. Maar ergens zijn er limieten. Ergens moet je afvragen wie je zal benadelen : de Vlaamse mensen die jaren belastingen betaald hebben en hun plicht gedaan hebben, of het alternatief : de Walen (Franstalige Belgen) niet meer op hun wenken voldoen en de transfers afbouwen.
Want waar gaan die transfers over ? Wel dat zijn centen die uit de federale staatskas gebruikt worden zonder dat er een duidelijk doel en bestedingspatroon uit blijkt. Zonder dat er op één of andere manier resultaten geboekt worden in Wallonië. Want het blijft overduidelijk aan de handjes plakken. En spijtig genoeg zijn de Waalse socialisten lang aan de macht geweest in Wallonië. Maar dat heeft feitelijk weinig te maken met het feit dat ze socialisten zijn. Ze hadden de macht in handen, en het zijn altijd de machtigen bij wie het aan de handjes blijft plakken.
Moeten we niet solidair zijn met de armen en behoeftigen in Vlaanderen ? Bestaan die niet meer ? De levensstandaard is hier veel hoger dan in Wallonië en dus is de minimale levenskost hier ook een pak hoger. Met als gevolg dat een werkloze of leefloner hier slechter af is dan in Wallonië. Of een gepensioneerde zelfstandige. Of een gehandicapte. Of iedereen aan de rand van de maatschappij.
Als ik een probleem heb met de sossen is dat niet met de burger socialist, of net zomin als ik problemen heb met de burger-VB-er, maar wel met de leiding van de socialisten. De mensen aan de top die echt niet zo solidair zijn als de retoriek die ze verkondigen. En ik ga maar zwijgen over de Vlaamsgezindheid van de VB-top.
De zwarte piet naar door schuiven ? Mja dan moet je toch eerst mijn blog eens grondig lezen. En alvast bij voorbaat verontschuldig ik mij dat ik evenmin uw blog al grondig bestudeerd heb. Maar geef toe je verdedigt je nogal sterk met de socialistische partijretoriek dus ik trek daar mijn conclusies uit.
Met de socialistische principes heb ik echt geen probleem, ik ben eerlijk genoeg dat ik daar zelf in ruime mate voordeel uit gehaald heb op persoonlijk vlak. Maar je moet verder durven denken : kan je het socialistische systeem nog implementeren bij alle Vlamingen en als hoofddoel propageren voor alle burgers, als je vaststelt dat de gemiddelde Vlaming een job heeft en relatief goed zijn boterham verdient. Is het de prioriteit van elke partij niet om die tewerkstelling hoog te houden en dus onze concurrentiepositie te verbeteren ? Moet onze staat niet efficiënter beheerd worden ? Moeten we daarom niet dringend verder federaliseren ? Beeld je eens in, zonder die enorme staatsschuld, dan zouden we nu geen koopkrachtprobleem hebben ? Wie is daarvoor verantwoordelijk ? Wie zat er in de vorige regering gedurende acht jaar ? Welke partij heeft gedurende acht jaar de staatshervorming mee onder het tapijt geveegd ?
"Waarom zouden de Vlamingen het Federale systeem niet eens gebruiken om invloed uit te oefenen."
Dat is een perceptieprobleem : jij ziet dat duidelijk als de uitgesproken manier om de economie in Wallonië op een hoger peil te brengen door bijsturing door de overheid, maar "de Walen" (= Franstalige Belgen = politici) die zien dat federale niveau als de ideale manier om hun kiezers beter te "bedienen", en voordeeltjes te gunnen ten koste van ....
Waarom zal het federale niveau die problemen niet aanpakken ? Omdat de Waalse politici voor alles en nog wat hun veto stellen. Als je als Vlaamse partij de druk wil opvoeren dan spelen ze hun Joker uit, mijnheer Maingain, om de communautaire druk op te voeren. Hebben de Waalse partijen al ooit gepoogd om de begroting op orde te krijgen en de staatsschuld (dat touw rond onze economische nek) af te bouwen ? Waarom denk je dat bij een hoge belasting een burger met een laag loon benadeeld is ? Als de staat alles herverdeelt dan blijft er veel aan de handjes plakken. En wie heeft daar voordeel bij ? De liberalen ? De Flaminganten ? De 'tsjeven' ?
"In een verdere globalisering van de wereld(-economie) is het kortzichtig ons enkel te willen richten naar ons kleine Vlaanderen."
Foute redenering. In een Europese context met afgeschafte binnengrenzen, is elk land een concurrent van elk ander land, we zitten onder een gemeenschappelijke noemer, de EURO. We worden tegen elkaar uitgespeeld, niet alleen op het vlak van het aantal uren dat de werkman werkt per week, maar ook op de aanvullende kosten (de belastingen, bijdragen, werkingskosten per land). Dus als je een landsdeel hebt dat zijn deel van de last niet wil dragen vertegenwoordigt dat een extra belasting en een economische handicap voor die andere deelstaat. Als je deelneemt aan de loopwedstrijd over de honderd meter maar jij moet 10 meter extra lopen, hoeveel kans heb je dan dat je zou kunnen winnen ?
Wil ik daarmee zeggen dat we op geen enkel punt solidair moeten zijn ? Neen. Belange niet. Maar ik vertik het mij te laten gebruiken. Ik vind het asociaal als ik mij door de overheid laat pluimen, en daarmee mijn eigen toekomst hypothekeer, maar ook de toekomst van mijn gezin, van mijn ouders, mijn familie en mijn nakomelingen.
Wat vind je van mijn Vlaams Web ? Je kan altijd een suggestie plaatsen. Mvg
BeantwoordenVerwijderenvwr
"We leven toch in een gefedereerde staat ? Als je die lijn niet doortrekt moet je je ook zorgen maken om de Albanezen, de Macedoniërs, de Oezbeken enz en ze allemaal steunen. We leven toch niet alleen in België maar evenzeer in Europa ? Hoeveel wil jij er bij je in huis nemen ? Twee, vier, acht ? "
BeantwoordenVerwijderenIk heb de indruk dat bij een heel aantal flaminganten de wil om landen zoals bovengenoemnde te steunen, veel groter is dan de wil om de Walen te steunen. Maar bij steun aan die verdere landen hebben we nog minder overzicht of het geld nog goed besteed wordt.
Dat is ook wat ik wilde illustreren met mijn voorbeeldje over Congo. Als je geld naar congo stuurt via de Congolese overheid weet je zeker dat maar een paar procent echt bij de burger terecht komt. Hier in België zouden we de macht die we als Vlaming zouden moeten hebben, gebruiken om het gebruik van de transfers op te volgen.
Als we naar een verdere opsplitsing gaan van ons land, zouden we beter moeten kunnen opvolgen wat er met Vlaams geld gebeurt. Persoonlijk is mijn ideaal beeld een unionistisch België, waar we meer invloed zouden hebben in Wallonië, maar dat is natuurlijk utigesloten. Het is een feit dat de verdelingen van bevoegdheden (en financiële middelen) zoals die nu is, ontoerijkend is en er dus dringend een oplossing dient de komen.
"Moet onze staat niet efficiënter beheerd worden ? Moeten we daarom niet dringend verder federaliseren ? ". Ik ben er ook vanovertuigd dat er dringend iets moet gebeuren. De situatie zoals die nu is, is allesbehalve goed. De alarmbel-procedure (en aanverwanten) zijn volgens mij ondemocratische principes, omdat minderheden de meerderheid kunnen blokkeren. Ook het feit dat er meer franstalige bestuursniveau's zijn dan Nederlandsgezinde niveau's maakt dit ondemocratisch. De alarmbel-procedures worden misbruikt door de walen. Omdat zij alles wat wij willen zien als een soort "racisme" tegenover hen. Alarmbel-procedures bestaan in principe om beslissingen die ten nadele zijn van de andere taalgroep te kunnen blokkeren. Niet om beslissingen te blokkeren waar de politieke overtuiging over verschilt.
Waar ik wel niet overeens ben, is dat alles opgelost wordt door verdere Federalisering. Gaan we op die manier niet nog meer invloed verliezen op de Walen? Federalisering kan een oplossing zijn voor problemen, maar zeker niet voor alle problemen.
Federalisering mag nooit een doel op zich zijn. En voor velen lijkt dit wel zo te zijn.
het aantal ministers, regeringen, parlementen en parlementariërs, en zelfs provinciebesturen moet drastisch verminderen. Er zijn te veel overlappende bevoegdheden. Ik begrijp niet dat er zoveel verschillende bestuursniveau's nodig zijn. Volgens mij moet minstens het provinciaal niveau er tussen uitgehaald worden.
Ik vind u Vlaamse web een lovenswaardige initiatief. het samenbrengen van gelijkgezinden (of soms andersgezinden) kan ik alleen toejuichen. Het is een beetje overweldigen om eraan te beginnen lezen.
BeantwoordenVerwijderenAlleen zou er nog ergens een klein linkje mogen voorzien worden naar mijn blog ;-)
Euh ? Nu ben ik niet mee ? Bedoel je mijn blog of de link-pagina ? Die linkpagina moet je niet lezen, maar er staat wel een Robedaya tussen ... of heb je liever je eigen naam ?
BeantwoordenVerwijderenOp mijn blog ? Hmm ... moet je eerst het goede voorbeeld geven, je hebt nog overschot van plaats.
:)
uw reactie :
"Ik heb de indruk dat bij een heel aantal flaminganten de wil om landen zoals bovengenoemnde te steunen, veel groter is dan de wil om de Walen te steunen." Kan zijn. Maar hoe zou dat komen ? Als je moegetergd bent, ... ? Trouwens het niveau aan steun aan de Franstaligen(!) is buiten proporties en kan niet vergeleken worden met de steun aan andere landen.
"Waar ik wel niet overeens ben, is dat alles opgelost wordt door verdere Federalisering. ... enz"
Mja, natuurlijk mag federaliseren op zich geen doel zijn. Maar je geeft zelf aan in je inleiding dat het 'de verkeerde kant' uitgaat. Waarom wil je trouwens druk uitoefenen op de Walen ? Dan mogen zij ook inspraak vragen in Vlaanderen. En dan ben je weer vertrokken voor een eindeloos debat. Maar door het federaliseren ... ipv de secessie verplicht je hen verantwoording af te leggen aan hun eigen kiezers. En dat is democratie. Want beeld je in dat ze gefederaliseerd zijn en hun eigen problemen moeten oplossen. Gaan de Waalse (Brusselse) leiders dan zeggen dat het niet mogelijk is "omdat de Walen te dom en te lui zijn" ? Ik heb op Charles Bricman zijn blog gesuggereerd om de staatsschuld te verdelen 40% voor Vlaanderen (de vergrijzing), 30% voor Brussel (want nu toch zo rijk) en 30% voor Wallonië (dus pro rata van hun bevolking). Resultaat : geen enkele reactie. Ze willen niet spreken over het verdelen van de staatsschuld. Ze weten dat zij daar toch niet mee aan afbetalen. Het einddoel van de Waalse (Franstalige) politici is dat het "rijke Vlaanderen" jaren steun zal geven (transfers) en uiteindelijk de gehele staatsschuld voor zijn rekening zal mogen nemen.
Dus met een boutade : kunnen we niet beter splitsen (binnen het Belgische bestel) en daarvoor de gehele staatsschuld overnemen ? Nominaal heeft Vlaanderen toch al de staatsschuld verpatst door jaar na jaar zoveel transfers op te hoesten. En er komt geen beterschap. Met dat politiek te suggereren zou je al snel vaststellen dat de Franstalige politici niet akkoord zijn : ze willen de transfers zonder enige inmenging van de Vlamingen.
De link naar uw blog is toegvoegd. Ik had het trouwens zowel over uw blog als over de links pagina. In uw blog saan zoveel blog-items en labels waardoor ik niet weet waar te beginnen lezen.
BeantwoordenVerwijderenWat betreft uw verdeling van de staatsshuld, kan deze dan niet beter verdeeld worden volgens de aantal bewoners? Dan wordt de staatsschuld toch beter gespreid over alle Belgen? Iedere belg draagt dan evenveel bij?
Hoy, dank je voor de link, ben niet echt links maar allé voor uw schoon gebaar ga ik een tegenprestatie doen. BTW : Als je je labels weergeeft is dat praktisch voor de bezoekers.
BeantwoordenVerwijderenVerdelen over alle Belgen : ha eigenlijk zou dat het eenvoudigste zijn. Maar we zitten al in het discours van de 'solidariteit'. Moeten die rijke Vlaamse stinkers dan profiteren van de arme dutskes van Walen, die met zulke armoede en werkloosheid te kampen hebben ?
En Di Rupo heeft het toch uitgelegd in zijn nota dat Brussel en Wallonië samen rijker zijn dan Vlaanderen ? Zie http://vlaamsewebring.blogspot.com/2008/05/b-h-v-de-waalse-visie.html
Verdelen over de Belgen: Dit is volgens mij de enige mannier om "eerlijk" te zijn. Een andere verdeelsleutel zal altijd een of andere groep zich benadeeld voelen.
BeantwoordenVerwijderenmet jouw voorstel om Vlaanderen de volledige schuld op zich te laten nemen, heb ik op zich geen probleem mee, maar vele anderen zullen dit wel hebben.
Dat Vlaanderen en Wallonië nu rijker zijn, dat durf ik te betwijfelen, maar dat ze misschien samen een groter pottentieel hebben (vooral door Brussel dan), daar kan ik inkomen. Ik denk dat Elio last heeft van Wishful-thinking.
Bedantk voor de tip ivm de labels. Je moet me niet persé linken op je blog hoor. Maar ik had op je links-pagina, de link eerst niet terug gevonden.