Heb toch wat compassie met Yves

De laatste tijd is Yves Leterme meer dan ooit de pispaal van de Belgische politiek. Zijn regering is niet daadkrachtig, ze maken onderling ruzies, ... . Maar we moeten er wel rekening mee houden dat niet alles de schuld van Yves is. De situatie (economisch, politiek, communautair, ... ) is zelden zo moeilijk geweest als nu. En als hij dat alleen moet oplossen (zonder hulp van de regeringspartners) kun je hem moeilijk verwijten dat het hem niet lukt.
Ik neem het hem niet kwalijk dat hij gefaald is. Ik weet niet of kopstukken van andere partijen er wel in geslaagd zouden zijn. Wat ik hem wel kwalijk neem, is dat hij te grote verkiezingsbeloftes gedaan heeft.
Hij heeft beloofd alles op te lossen, en het land terug op de sporen te zetten. Vooraf wist ik al dat er niets van dit alles in huis zou komen. Hij heeft de verkiezingen gewonnen met 3 loze beloftes (waarvan hij van 2 van de 3 al wist dat er niets van in huis kon komen): Begroting in evenwicht, splitsing BHV en een verregaande staatshervorming.
Dat hij nu wat malchance heeft met zijn begroting, daar zijn we het wel over eens. In juni 2007 was nog geen sprake van een financiële en economische crisis. Dus was een begroting in evenwicht wel geloofwaardig. Maar sinds we weten dat de crisis de begroting in de war stuurt, heeft hij er wel weinig aan gedaan om deze recht te trekken.
Splitsing BHV, was een loze belofte aangezien hij toen al lang wist, dat geen enkele Franstalige partij hieraan zou meewerken. En hij wist ook dan van 10 minuutjes politieke moed niets in huis zou komen. Misschien is het nu het moment om die 10 minuutjes op te gebruiken, aangezien de regering niet meer kan vallen?
En een verregaande staatshervorming? Daar lach ik mee. Al 18 maand pakken ze het verkeerd aan. Ze starten vanuit de dwang de staat te hervormen, en gaan dan op zoek naar dingen die ze kunnen hervormen. Als ze nu eens zouden starten vanuit de effectieve problemen die veroorzaakt zijn door een verkeerde verdeling van de bevoegdheden, en probleem per probleem zouden aanpakken. Dat is volgens mij de gewenste aanpak. Wat ik ook niet begrijp is dat "de dialoog der gemeenschappen" nu ook opgeschort is, nu er geen regering is. Was het grote doel van dit model van dialoog net niet dat de federale problemen niet langer de onderhandelingen zouden dwarsbomen? De dialoog der gemeenschappen is overduidelijk gewoon weer een rekkingsmiddel geweest omdat CD&V niet uit de regering zou moeten stappen. De postjesdrang van de CVP (die weer helemaal terug lijkt te zijn, met de heropwachting van zowel ancien Dehaene als ancien der anciens Martens), haalt dus weer de bovenhand.
Yves, hoogmoed komt voor de val. Had je 18 maand geleden niet ZO hoog van de toren geblazen, was je nu nooit zo laag gevallen.

Beste vrienden, hopend op een echte regering, groet ik u.

Tot een volgende keer.