Eindelijk heeft N-VA de conclusies getrokken die onafwendbaar waren. Om hun geloofwaardigheid te kunnen behouden moesten ze nu echt wel een stap terug nemen. Gesteund (en misschien opgezweept) door een vol ICC Gent, trekt Geert Bourgeois zich terug uit de Vlaamse regering wegens geen vooruitzichten op een staatshervorming. Ook federaal zal N-VA de regering niet meer steunen. Het wordt onwaarschijnlijk dat het kartel behouden blijft (alhoewel CD&V nog vragende partij is voor samenwerking).
Naar mijn mening moest dit al veel eerder gebeurd zijn. Want de geloofwaardigheid van N-Va was voor mij al zoek na 21 juli. Maar voor N-VA komt het volgens mij iets te vroeg. Ik denk dat het de bedoeling was dat er de breuk er nu nog niet kwam, maar net voor de Vlaamse verkiezingen in 2009. Moest huidig scenario zich volgend voorjaar afspelen, zou dit voor N-VA de natte droom zijn, of zoals u wilt, een electorale vette vis. Maar nu komt het iets te vroeg. Nu zullen ze moeten zorgen dat ze nog een half jaar hun status kunnen behouden. Nu moeten ze zorgen dat ze in de aandacht blijven. Hoe ze dat zullen doen, weet ik niet. Tot noch toe konden ze zich sterk houden met het feit dat zij voor een staatshervorming en een splitsing van BHV konden zorgen. Maar nu ze er alleen voorstaan, zonder de medewerking van CD&V, zullen ze dit niet kunnen realiseren. Het wordt ook moeilijk om echt oppositie te gaan voeren tegen hun kartel partner. Ze hebben weliswaar wel het voordeel dat ze kunnen oppositie voeren tegen 2 Franstalige partijen. Ze kunnen proberen de Franstaligen verder de zwarte piet toe te spelen.
Als ze zich in de aandacht kunnen houden, wordt de kiesdrempel volgend jaar geen probleem.
Alhoewel. Er bestaat een scenario dat voor N-VA een ware nachtmerrie zou kunnen zijn. Stel dat de huidige regeringspartijen eventueel gesteund door een andere Vlaamse parij (omdat ook een Vlaamse meerderheid in het parlement nodig is), toch tot een staatshervorming komt, en een splitsing van BHV. Dan zal de publieke opinie zich tegen N-VA keren. Want dan was het al die tijd N-VA die de spelbreker was. Dan was N-VA de reden waardoor de regering al 15 maand een regering van uitgestelde zaken was. Wanneer er toch een staatshervorming en een splitsing van BHV komt voor de regionale verkiezingen, dan wordt N-VA overbodig. Want zonder N-VA wordt bereikt, wat N-VA niet kon. Of dit "doemscenario" zich zal voordoen, is weinig waarschijnlijk, maar nu de "extremisten", en "separatisten" van N-VA niet meer aan de tafel zitten, is voor de Franstaligen terug meer mogelijk. En naar een meerderheid op Vlaamse zijde moet ook niet lang gezocht worden, want nu het de Vlaamse regering is die zal onderhandelen, zit ook sp-a terug mee aan de tafel. Dus een deftige en sociale hervorming zal zijn meerderheid vinden. Vergeet niet "Er is nog nooit een staatshervorming geweest zonder socialisten, en komt ook geen staatshervorming zonder socialisten". Nu N-VA op de bank zit, en sp-a terug op het veld staat, is misschien wat meer mogelijk. Of ben ik nu wat te optimistisch?
Met een optimistische blik op de toekomst, groet ik u.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
Berichten
Dag Robbe,
BeantwoordenVerwijderenWe zijn het eens: eindelijk! Ook ik had al langer aangegeven dat N-VA op de rand van de inconsequentie operereerde door aan de machtzuchtige CD&V te blijven plakken. Sinds ons congres van 21 december ben ik al voorstander van een splitsing van het kartel. Ik ben blij dat we nu met open vizier alleen naar de kiezer kunnen trekken.
Je bedenkingen over de timing zijn terecht, de verminderde aandacht die we nu oplopen zou wel eens nefast kunnen zijn, maar geloofwaardigheid bestaat er ook in dat je soms eens electoraal minder gunstige beslissingen durft nemen, maar die wel in de lijn van je inhoud liggen. Had N-VA nog gewacht tot april als er verkiezingen zijn in juni, dan was dat een schertsvertoning geweest: waarom een dialoog rekken waar toch niets meer in te verwezenlijken valt.
Ondertussen is duidelijk geworden dat de oude CD&V nog lang niet dood is. Er is de jonge garde, met Bert De Brabandere, die enkel en alleen zijn partij verzoekt om haar verkiezingsbeloftes - niet in een regering stappen als BHV niet gesplitst is - te willen nakomen. In DM van 6 mei 2008 toonde ik aan hoe CD&V die bocht via Verhofstadt ongemerkt genomen heeft.
En wat nu? Blijkbaar is de oude garde door veel kilometers naar de lokale afdelingen af te leggen en flink te "masseren" zoals dat dan heet, erin geslaagd haar achterban te sussen en heeft het congres ingestemd met het voorzetten van de DVGTG. Hoewel ... Op het N-VA-congres waren 1600 enthousiaste mensen aanwezig, of zo'n 15 % van onze 11 000 leden. Op het CD&V congres daagden nauwelijks 900 mensen op, of 0,01 % van haar 80 000 leden. Ik vind de democratische legitimering van de N-VA top vanuit haar achterban dan toch iets geloofwaardiger. De CD&V-top heeft haar achterban de arm omgewrongen om toch maar in de DVGTG mee te gaan, maar het is niet van harte.
Dat blijkt al meteen uit een opiniepeiling van de GVA: zouden er nu verkiezingen zijn, dan verliest CD&V 40 % van haar stemmen. Ik kan de demarche van CD&V dus niet anders uitleggen dan een oekaze van Yves Leterme die koste wat kost premier wil blijven. Peeters wordt naar voor geschoven als de man die gelooft in de dialoog, maar ik geloof dat hij er zelf niet in gelooft. Hij dient volgens mij enkel om Leterme zo lang mogelijk uit de wind te zetten, zodat kan uitgevoerd worden wat N-VA expliciet niet wou: "operatie crash 2009": net voor de verkiezingen de dialoog laten mislopen en dan zich op de borst slaan als de grootste flaminganten. Politique politicienne van het laagste soort als je het mij vraagt.
Beste groeten,
Brecht.
PS: Ik weet niet hoe ik moet reageren op je optimisme over SPA inzake de staatshervorming. Waarom zou in vier maanden lukken wat in zestien maanden niet gelukt is. Ik zeg wel vier, omdat je een half jaar verkiezingskoorts ervan af mag doen: tegen eind februari zit alles muurvast.
wat m'n optimisme betreft, ben ik eigenlijk wat terughoudender dan wat ik eerder gepost heb. Ik weet ook dat de Socialisten geen wonderwerkers zijn en dat het toevoegen van Vlaamse socialisten aan de onderhandelingen geen deus ex machina is.
BeantwoordenVerwijderenHet enige wat ik wilde aankaarten is dat een paar elementen veranderd zijn. Dat N-VA uit de onderhandelingen verdwijnt uit de onderhandelingen, zal de franstaligen gunstiger stemmen. Dat nu ook terug dezelfde partijen aan tafel zitten aan Vlaamse en Waalse zijde kan eventueel ook gunstig zijn. Als iedere vlaamse partij zijn Waalse zusterpartij kan overtuigen geraken we nu misschien verder. De PS zal misschien inschikkelijker zijn, nu ze terug niet meer alleen staat.