Congé Payé

De regering is met verlof. Het jaarlijks verlof of de Congé Payé zoals het genoemd wordt. Iets wat we verkregen hebben door onze vrienden de socialisten, en waar we (althans ik toch) heel dankbaar voor zijn. Een jaar voltijds werken levert 20 dagen betaald verlof op. Bij de gewone man dan toch. Blijkbaar is werken voor de regeringsleden geen voorwaarde meer. De regering mag blijkbaar toch met verlof.
Een jaar van deadlines zetten en uitstellen, van besluiteloosheid of het nemen van verkeerde beslissingen betekent voor hen verlof. Moesten wij (de gewone man) op een jaar tijd evenveel presteren als deze mensen, betekende dat voor ons ontslag. Van ons wordt verwacht dat wij ons inzetten voor onze werkgever. Voor hen betekent dit blijkbaar, hun eigen belangen verdedigen, ministerpostjes verdedigen, en zoveel mogelijk stemmen ronselen voor de volgende verkiezingen. De mentaliteit van de regering (en onderhandelaars) wordt veroorzaakt door haantjesgedrag en schrik voor afstraffing bij de regionale verkiezingen.
Laat ons nu nog stellen dat inderdaad onder geen enkele voorwaarde een staatshervorming bereikt kan worden. Laat dan de mensen die moeten regeren, regeren. Koppel dan de staatshervorming volledig los van de regering. Laat de regering beslissingen nemen die nodig zijn, om het in België leefbaar en houdbaar te houden. Blijkbaar hebben ze het nu ook beet. 3 Bemiddelaars zijn aangesteld om een manier te zoeken, waarop een staatshervorming tot stand kan komen zonder dat de regering en de meerderheid onder druk kunnen komen. Dat is een goede zaak. Maar nu ze eindelijk ongebonden kunnen werken, gaan ze met verlof. Of nee toch niet helemaal. Er wordt eerst nog een belangrijke beslissing genomen: De missie met F-16 gevechtsvliegtuig en naar Afganistan. Een missie waar volgens alle kenners geen geld voor is, wordt goedgekeurd. Geld dat er niet is, kan wel vrijgemaakt worden voor paradepaardje van minister De Crem. Maar geld vinden voor de gewone man in de straat, dat kan niet.
Ik hoop dat hun verlof hen deugd doet, en dat ze deze maal met een helder hoofd aan het echte werk kunnen beginnen. Ik hoop dat ze eindelijk beseffen waar hun prioriteiten horen te liggen.
Ik hoop dat onze regering van hangende zaken of uitstellende zaken, eindelijk een regering van besliste zaken wordt.

Hopend op een betere regering, groet ik u.
Tot een volgende keer.