"Dehaene, Martens en Moureaux bij de koning
ma 27/08/07 - De koning gaat een achttal ministers van Staat ontvangen met een grote ervaring in communautaire crisissen. Jean-Luc Dehaene arriveerde om 15 uur als eerste op het paleis, met een opvallende nota op zijn schoot. Later waren ook nog Wilfried Martens en Philippe Moureaux aan de beurt.
Dehaene is boos.
Een fotograaf nam een foto van een document dat op de schoot lag van Jean-Luc Dehaene. Daarop staat dat de staatshervorming best buiten de regeringsvorming blijft en dat Brussel-Halle-Vilvoorde best in het regeerakkoord komt.
Volgens de tekst zouden alle verkiezingen ook het best samenvallen in 2009. Vraag is of dit de sleutel is om uit de crisis te geraken.Achteraf reageerde Dehaene "verbijsterd over de wijze waarop privé-documenten in zijn wagen werden gefilmd en publiek gemaakt". Hij laat ook weten dat de nota's louter privé zijn en geen CD&V-standpunt vertolken. Dehaene vraagt zich af of politici voortaan, zoals in Rusland, met gordijntjes aan de autoruiten zullen moeten rondrijden." (Bron vrtnieuws.net).
Toch wel eens goed gelachen deze week toen ik dit in het nieuws zag. En dan spreek ik nog niet eens over de inhoud van het documentje. Ze zeggen dat mannen soms kleine kinderen zijn, maar dat de "top-politici" uit dit land zich ook als kleine kinderen beginnen te gedragen, daar moet ik hard om lachen.
Mensen (vooral journalisten) zijn van nature nieuwsgierig. Hoe kun je hen dan kwalijk nemen dat ze de tekst proberen te ontcijferen die op de schoot van de ex-koninklijk-bemiddelaar ligt bij het binnenrijden op het (of beter "een") kasteeltje van onze koning. Het is hun natuur en hun werk.
Het feit dat de heer Dehaene zo lomp geweest is om het documentje te laten open liggen, of zo naïef om te denken dat niemand zijn auto zou binnenkijken en het bestandje zou kunnen lezen, verbaast mij enorm. Zou Dehaene er inderdaad niet aan gedacht hebben? Of is het niet zo onschuldig als het lijkt? Was het helemaal geen toeval? Is het misschien een strategische zet?
Stel, ik ben een Oranje-getinte partij waarvan geweten is dat mijn coalitiepartner Vlaams-gezind is, en ik wil graag onderhandelen met een partij die schrik heeft voor deze coalitiepartner en bijgevolg overal (of toch bijna) "Non" op zegt. Hoe kan ik dan beter, op een subtiele wijze, een opening maken naar deze partij, dan door te laten weten dat alles bespreekbaar is (en moet zijn)? Zelfs de aanwezigheid van de coalitiepartner bij de onderhandelingen, en in de regering zou moeten wijken om toch maar tot een akkoord te kunnen komen. Of dit het geval is (wat toch gesuggereerd wordt op de site van Het Laatste Nieuws), zullen we natuurlijk nooit weten. De heer Dehaene reageert natuurlijk boos en verrast als deze nota uitlekt. De partij beweert niks met de nota te maken te hebben. En NV-A gelooft er natuurlijk niets van. Allemaal normale reacties om deze hele soap/soep wat geloofwaardig te houden.
Het lijkt alleszinds weinig waarschijnlijk dat Dehaene zo naief geweest zou zijn. Anderzijds zou het natuurlijk ook heel laf zijn om NV-A zo in de rug te schieten, na met toeters en bellen verkondigd te hebben dat ze onder alle onder alle omstandigheden samen verder zouden gaan. Maar een bok in het nauw maakt dan weer rare sprongen.
Vreest ons aller Yves voor zijn postje als eerste minister? Zal hij al zijn principes over boord gooien voor het prestigieuze postje en voor het mooie loon? Volg het vervolg van de soap "De Wetstraat" morgen op radio en TV. Laten we hopen dat ze naar goeie gewoonte ook een super-finale houden aan het einde van het TV-sezoen (eind deze week) en dat we volgende week toch wat nieuw nieuws te zien krijgen.
28 augustus 2007
19 augustus 2007
Duitstaligen hebben ook eisenpakket
vr 17/08/07 - Terwijl Vlaamse en Franstalige politici het oneens zijn over een nieuwe staatshervorming, hebben ook de Duitstaligen een eisenpakket. De Duitstalige minister-president Karl-Heinz Lambertz (PS) heeft drie punten klaar, die echter nog niet op tafel zijn gekomen bij de formatiegesprekken. Zo eist hij meer vertalingen van wetgeving in het Duits, een gewaarborgde aanwezigheid van Duitstaligen in Kamer en Senaat en gelijke overdracht van bevoegdheden aan alle gemeenschappen. Dat laatste kan ten koste gaan van de Waalse invloed in de Oostkantons. De Duitstalige Gemeenschap maakt deel uit van het gewest Wallonië, maar heeft in de Oostkantons de bevoegdheden over cultuur, onderwijs, media, gezondheid en sociale zaken. In de Oostkantons wonen 71.000 mensen. De hoofdstad van de Duitstalige Gemeenschap is Eupen. (bron vrtnieuws.net).
Terwijl de communautaire discussies tussen de Vlaamse en Franstalige politici hoog oplaaien, wordt de Duitstalige gemeenschap vaak over het hoofd gezien. Geef toe, heeft al een van jullie al gedacht of de Duitstalige gemeenschap ook extra bevoegdheden zou bijkrijgen bij een staatshervorming? Of er al een bij stil gestaan (tot voor nu) of ze wel vragende partij zijn? Kun je op deze vragen ja antwoorden, dan moet je wel de uitzondering zijn die de regel bevestigt. Hoe groot zijn de tegenstellingen tussen de Duitstaligen en de Vlamingen, of tussen de Duistaligen en de Franstaligen (waardoor ze toch door geregeerd worden)? Het is een "ver van mijn bed"-show waar niemand lijkt om wakker te liggen. (Ik trouwens ook niet). Ook al is het aantal mensen in de Oostkantons verwaarloosbaar (0,71% van de totale bevolking), geen enkele mens mag verwaarloosd worden. Ook deze "kleine" groep mensen heeft zijn eisen waar de rest van het land misschien wel wat beter kan worden. Het kan niet anders dan dat zij goeie ideeën hebben en dat hun kijk op bepaalde problemen misschien tot nieuwe inzichten en eventuele oplossing kan leiden. Misschien dat Yves Leterme eens op de koffie bij minister-president Lambertz, in plaats van bij de koning. En misschien kan deze man misschien leiden tot wat oplossingen door zijn (ongetwijfeld unieke) kijk op de machtsstrijd tussen Vlamigen en Walen.
Nog een kleine opmerking in de rand van dit artikel: Het enige wat Vlaamse Nationalisten en Vlaamse Belgicisten lijken gemeen te hebben is dat ze vinden dat iedereen de 2 landstalen machtig moeten zijn. Maar niemand rept een woord over het Duits. Persoonlijk ben ik niet zo'n grote fan van het Duits, maar eerlijk is eerlijk. Als iedereen alle landstalen moet kennen, mag het Duits natuurlijk niet ontbreken. Want hoe ga je anders het onderwijs in de Oostkantons inrichten? Moeten deze mensen dan Duits leren en slechts 1 andere landstaal, of leren deze mensen ook enkel Nederlands en Frans? Daar moet nog eens grondig over na gedacht worden. Een mogelijke optie is natuurlijk dat we talen leren volgens een evenredigheidsprincipe: Iedereen spreekt 65% Nederlands, 34% Frans en voor 1% Duits, wat er dan op neer komt dat we niet verder moeten komen dan "guten Morgen" en "Bitte ein Bit".
Terwijl de communautaire discussies tussen de Vlaamse en Franstalige politici hoog oplaaien, wordt de Duitstalige gemeenschap vaak over het hoofd gezien. Geef toe, heeft al een van jullie al gedacht of de Duitstalige gemeenschap ook extra bevoegdheden zou bijkrijgen bij een staatshervorming? Of er al een bij stil gestaan (tot voor nu) of ze wel vragende partij zijn? Kun je op deze vragen ja antwoorden, dan moet je wel de uitzondering zijn die de regel bevestigt. Hoe groot zijn de tegenstellingen tussen de Duitstaligen en de Vlamingen, of tussen de Duistaligen en de Franstaligen (waardoor ze toch door geregeerd worden)? Het is een "ver van mijn bed"-show waar niemand lijkt om wakker te liggen. (Ik trouwens ook niet). Ook al is het aantal mensen in de Oostkantons verwaarloosbaar (0,71% van de totale bevolking), geen enkele mens mag verwaarloosd worden. Ook deze "kleine" groep mensen heeft zijn eisen waar de rest van het land misschien wel wat beter kan worden. Het kan niet anders dan dat zij goeie ideeën hebben en dat hun kijk op bepaalde problemen misschien tot nieuwe inzichten en eventuele oplossing kan leiden. Misschien dat Yves Leterme eens op de koffie bij minister-president Lambertz, in plaats van bij de koning. En misschien kan deze man misschien leiden tot wat oplossingen door zijn (ongetwijfeld unieke) kijk op de machtsstrijd tussen Vlamigen en Walen.
Nog een kleine opmerking in de rand van dit artikel: Het enige wat Vlaamse Nationalisten en Vlaamse Belgicisten lijken gemeen te hebben is dat ze vinden dat iedereen de 2 landstalen machtig moeten zijn. Maar niemand rept een woord over het Duits. Persoonlijk ben ik niet zo'n grote fan van het Duits, maar eerlijk is eerlijk. Als iedereen alle landstalen moet kennen, mag het Duits natuurlijk niet ontbreken. Want hoe ga je anders het onderwijs in de Oostkantons inrichten? Moeten deze mensen dan Duits leren en slechts 1 andere landstaal, of leren deze mensen ook enkel Nederlands en Frans? Daar moet nog eens grondig over na gedacht worden. Een mogelijke optie is natuurlijk dat we talen leren volgens een evenredigheidsprincipe: Iedereen spreekt 65% Nederlands, 34% Frans en voor 1% Duits, wat er dan op neer komt dat we niet verder moeten komen dan "guten Morgen" en "Bitte ein Bit".
14 augustus 2007
Is sp.a-rood de oplossing?
In een zoektocht hoe het verder moet/kan met sp.a en het socialistische gedachtengoed, kwam ik terecht op de website van sp.a-rood (http://www.sp-a-rood.be/). Sp.a-rood is een groepering van socialisten binnen sp.a die een linksere koers (naar mijn mening een communistischere koers) willen gaan varen met sp.a. Ze willen een verlinksing van de partij. Alhoewel ik hun motieven en een aantal van hun doelen steun, heb ik toch een aantal vragen bij enkele van hun standpunten. Op hun website stellen ze een aantal doelen die waar sp.a naartoe moet, maar nergens kun je lezen hoe we er naartoe kunnen. Het is gemakkelijk problemen aan de kaak te stellen, zonder een oplossing te (moeten) bieden.
Sp.a-rood beweert de oplossing te zijn (of te bieden) voor een betere socialistische partij, en ze vaardigen dan ook een koppel af om deel te nemen aan de voorzitterverkiezingen van de sp.a in oktober. Erik De Bruyn en zijn runningmate Elke Heirman (waar bitter weinig over terug te vinden is) binden de strijd aan met Caroline Genez en Dirk Van Der Maelen. Bij een kandidaatstelling hoort een intentieverklaring, een verklaring van waar je naartoe wilt met de partij, wat er moet veranderen, en wat er net behouden moet blijven. Deze Intentieverklaring zal ik hier onder de loep nemen. (En om geen van beide duo’s de bevoordelen volgt later ook nog een doorlichting van de intentieverklaring van Caroline en Dirk).
In de kantlijn wil ik ook opmerken dat de heer De Bruyn (nog voor de strijd eigenlijk begonnen is) Dirk Van Der Maelen als zijn meerdere erkent. Meer nog, moest Dirk strijden naar de voorzitterspost in plaats van naar die van ondervoorzitter, zou De Bruyn overwegen zijn kandidatuur in te trekken. Op zijn minst een merkwaardig standpunt van “de leider” van een groepering, die beweert dat de klassieke partijtop (waar Van Der Maelen toch deel van uitmaakt) de verkeerde kant uit gaat. Als de heer De Bruyn al niet overtuigd is van zijn eigen kandidatuur, waarom zouden wij dat dan wel zijn.
Eén van de meest opvallende statements in de intentieverklaring is “Het socialisme zal collectief zijn of zal niet zijn” (punt 6). Dit vind ik persoonlijk een beetje een merkwaardige stelling. Ik ben ook van oordeel dat we als socialisten (en als minderheid in België) aan dezelfde kar moeten trekken, en dat we sterker staan als we allen de handen in elkaar slaan. Maar ik zou nooit durven te stellen dat het beter is geen socialisme in België te hebben, dan een socialisme dat verdeeld is. Een land zonder socialisten kan nooit een betere oplossing zijn. En als we dan even verder lezen (punt 9) "In haar politieke actie richt zij (de partij) zich in de eerste plaats echter tot de gewone werkende of werkzoekende mensen, gepensioneerden, middenstanders en studenten met een odaal of laag inkomen. ... Met andere woorden tachtig procent van de bevolking." Waar is het collectief dan gebleven? Socialisme is er voor iedereen, niet enkel voor mensen met een modaal of laag inkomen. het socialisme moet een voordeel kunnen betekenen voor iedereen. Waarom lager mikken dan de hemel. We mogen toch onmogelijk vooraf gaan bepalen welke mensen we gaan bevoordelen (of positief discrimineren) en bijgevolg nu al bepalen dat we een bepaald deel van de bevolking in de kou willen laten staan. Ik besef maar al te goed dat het onmogelijk is dat iedere beslissing goed zal zijn voor iedere Belg. Maar het is wel iets waar we moeten naar streven. Iedere beslissing moet individueel afgewogen worden en het belangrijkste criteria moet zijn dat een zo groot mogelijk deel van België er wel bij vaart. Een zo groot mogelijk deel, ook al betekent dit dat de rijkere mens er ook goed bij vaart. Ik ben zelf bediende, maar ik zou volgens dit standpunt van de heer de Bruyn al uit de boot vallen. Mijn loon zou hoogst waarschijnlijk als meer dan modaal ingedeeld worden. Ik ben een socialist in hart en nieren, maar bovenstaand statement zou willen betekenen dat mijn eigen partij niets voor mij zou kunnen/willen doen. Het socialisme/een socialist moet er zijn voor iedereen die het socialisme verkiest en/of het nodig heeft.
"Er bestaat bij de sp.a-leden geen enkel draagvlak voor een verderzetting van de staatshervorming. ... Onder mijn voorzitterschap zal de sp.a een verdere staatshervorming vanuit de oppositie dan ook niet steunen.". Excuseert u mij meneer De Bruyn. Dit is een grote veralgemening en bijgevolg een grove leugen. Hoeveel mensen hebt u ondervraagd om te bepalen of er een draagvlak in bij sp.a-leden? Hoeveel percent van de ondervraagde leden is dan effectief en onvoorwaardelijk tegen een staatshervorming? Of bepaalt u wat de sp.a-leden mogen denken van een staatshervorming. Het is fout om vooraf te zeggen dat een staatshervorming niet gesteund mag worden. Waarom zouden we als oppositiepartij niet constructief mogen meewerken aan een beter België? Indien de hervormingen een meerwaarde betekenen voor de Belgische staat, wie zijn wij dan om dit tegen te houden? We zijn een partij die strijdt voor 80 % van de bevolking (zie eerder), maar we zouden dan wel iedere stemmende belg die wel voorkeur heeft voor een staatshervorming in de kou laten staan? Een rare kronkel in de gedachtengang die ik niet helemaal kan volgen. Ik pleit niet voor een onvoorwaardelijke steun aan de staatshervorming. ik pleit eerder voor een afwachtende houding tot bepaald is wat deze staatshervorming zou inhouden. Het ligt momenteel nog helemaal niet vast wat deze staatshervorming zal betekenen, hoe bepaal je dan wat het best is voor de Belg? Net zo hard als mevrouw Milquet afgeschilderd wordt als Madame Non, net zo hard probeert u zicht te profileren als Meneer Nee. Ik begrijp het wel. Het is gemakkelijker halsstarrig vast te houden aan een "NEEN", dan te starten met een "misschien" en een keuze te moeten maken. U probeert uw alle verantwoordelijkheid van u af te schuiven, terwijl net een sterke, besluitvaardige voorzitter nodig is. Wat ik wel een goed standpunt vind, is het volgende "De sp.a heeft een jongerenorganisatie nodig die vooral aantrekkelijk is voor jongeren die revolteren tegen onrecht en zich afzetten tegen bestaande politieke structuren en denkbeelden. De jongerenorganisatie moet voldoende materiële steun krijgen maar moet zonder inmenging van de moederpartij haar politieke koers kunnen bepalen." (punt 7). De jongerenorganisatie van de sp.a Animo is een lovenswaardig initiatief, waarvan ik geloof dat iedereen die er deel van uitmaakt probeert te doen wat hierboven beschreven staat. Maar de ondersteuning van de partij is (volgens mij) de laatste jaren ondermaats geweest. Vooral dan op lokaal vlak. In een heel aantal gemeenten leven sp.a en Animo volledig naast elkaar. Elk dopt er zijn eigen boontjes. Animo moet een onafhankelijke koers kunnen varen, en bijgevolg ook kunnen revolteren tegen bepaalde standpunten van de moederpartij, maar dit wil niet zeggen dat Animo al alles alleen aan kan. Animo moet een meerwaarde (kunnen) betekenen voor sp.a, maar ook sp.a moet een meerwaarde kunnen geven aan Animo. Daarnaast moeten de jongeren binnen de partij meer zeggenschap kunnen krijgen. Als jongere is het momenteel zeer moeilijk iets te kunnen betekenen als je niet zoon of dochter van bent. Of zo lijkt het allesinds. Er is weinig duidelijkheid over wie je moet aanspreken als jongere als je actief wilt meewerken/meebouwen aan een goed/beter sp.a.
Aan het begin van deze tekst vermeldde ik al dat ik vond dat sp.a-rood een meer ommunistische koers wou gaan varen met de partij. Dit wordt bevestigd in punt 13. "Socialisme gaat nochtans over economische democratie: democratisch beslissen over wat er geproduceerd wordt en hoe het wordt geproduceerd." Als we het volledig puntje lezen, moeten we weinig moeite doen om te begrijpen dat de heer De Bruyn niet al te hoog op loopt met de "vrije markt"-economie en deze zelfs een stuk zou willen terugdringen. Dat de overheid nog wat controle uitoefent, daarmee ben ik het eens. Maar dat het terug de overheid moet worden, die overal zijn zeg in krijgt, daar heb ik mijn twijfels bij. De overheid is er (als we over economie spreken) als controle orgaan en in sommige gevallen als bemiddelaar, maar niet als regelaar. Ik geloof dat een systeem van vraag en aanbod in combinatie met concurrentie in de meeste gevallen de beste oplossing is voor de consument. Slechts in bepaalde gevallen is er geen positieve evolutie geweest bij de vrijmaking van de markt. Een te grote inmenging van de staat is een grote stap terug. Het is in het verleden al genoeg gebleken dat communisme niet werkt. Althans niet in een kapitalistische wereld/maatschappij.
"Openbare diensten kunnen zeker performanter, maar niet door mensen te laten afvloeien. Wél door ze eigentijdse werkingsmiddelen te geven." Wat wordt hier bedoelt let eigentijdse werkingsmiddelen? Een computer? Aangepaste software? Een goed idee, maar of dat genoeg is om openbare diensten performanter te maken? Dat betwijfel ik. Wat je bij veel ambtenaren merkt, is een lusteloosheid, een gebrek aan motivatie. Hoe kun je iemand motiveren, als je hem duidelijk maakt bij zijn vaste benoeming voor de rest van zijn leven dezelfde baan zal uitvoeren, hoogstwaarschijnlijk nooit zal promoveren, en hoe goed deze persoon ook werkt, hij nooit meer opslag zal krijgen dan deze die vasthangt aan zijn anciënniteit? Waarom zou een ambtenaar goed zijn best doen, of hij nu veel of weinig werkt, op het einde van de maand blijft alles hetzelfde. Iemand die gedreven aan zijn werk begint, en merkt dat collega's die alles maar laten varen evenveel verdienen als hij zelf, kan niet anders dan uiteindelijk met dezelfde instelling gaan werken als zijn collega's. De grootste idealist zou op die manier zijn moed verliezen. Zorg dat het kwaliteit van iemands werk objectief beoordeeld kan worden, en zorg dat zijn vergoeding ernaar is. De ambtenarij kan enkel vlot verlopen, wanneer alle schakels vlot verlopen. Zorg ervoor dat een ambtenaar gemotiveerd is om zijn werk goed te doen. Gemotiveerde werkkrachten zijn betere werkkrachten. Betere werkkrachten zorgen voor performantere overheid. Afvloeiingen zijn zeker nog niet aan de orde zolang de overheid kampt met achterstand op allerlei vlakken. En indien de achterstand ingewerkt wordt, betekent dit gewoon dat we middelen een mankracht kunnen vrijmaken om andere probleemgebieden aan te pakken.
Om samen te vatten: De intenties van de heer De Bruyn zijn goed, maar over de manier waarop het moet gebeuren zijn we het zeker nog niet eens. We moeten streven naar een betere wereld, waar iedereen een beter leven kan hebben. Alleen ben ik niet overtuigd dat de sp.a-rood manier de goeie manier is.
Sp.a-rood beweert de oplossing te zijn (of te bieden) voor een betere socialistische partij, en ze vaardigen dan ook een koppel af om deel te nemen aan de voorzitterverkiezingen van de sp.a in oktober. Erik De Bruyn en zijn runningmate Elke Heirman (waar bitter weinig over terug te vinden is) binden de strijd aan met Caroline Genez en Dirk Van Der Maelen. Bij een kandidaatstelling hoort een intentieverklaring, een verklaring van waar je naartoe wilt met de partij, wat er moet veranderen, en wat er net behouden moet blijven. Deze Intentieverklaring zal ik hier onder de loep nemen. (En om geen van beide duo’s de bevoordelen volgt later ook nog een doorlichting van de intentieverklaring van Caroline en Dirk).
In de kantlijn wil ik ook opmerken dat de heer De Bruyn (nog voor de strijd eigenlijk begonnen is) Dirk Van Der Maelen als zijn meerdere erkent. Meer nog, moest Dirk strijden naar de voorzitterspost in plaats van naar die van ondervoorzitter, zou De Bruyn overwegen zijn kandidatuur in te trekken. Op zijn minst een merkwaardig standpunt van “de leider” van een groepering, die beweert dat de klassieke partijtop (waar Van Der Maelen toch deel van uitmaakt) de verkeerde kant uit gaat. Als de heer De Bruyn al niet overtuigd is van zijn eigen kandidatuur, waarom zouden wij dat dan wel zijn.
Eén van de meest opvallende statements in de intentieverklaring is “Het socialisme zal collectief zijn of zal niet zijn” (punt 6). Dit vind ik persoonlijk een beetje een merkwaardige stelling. Ik ben ook van oordeel dat we als socialisten (en als minderheid in België) aan dezelfde kar moeten trekken, en dat we sterker staan als we allen de handen in elkaar slaan. Maar ik zou nooit durven te stellen dat het beter is geen socialisme in België te hebben, dan een socialisme dat verdeeld is. Een land zonder socialisten kan nooit een betere oplossing zijn. En als we dan even verder lezen (punt 9) "In haar politieke actie richt zij (de partij) zich in de eerste plaats echter tot de gewone werkende of werkzoekende mensen, gepensioneerden, middenstanders en studenten met een odaal of laag inkomen. ... Met andere woorden tachtig procent van de bevolking." Waar is het collectief dan gebleven? Socialisme is er voor iedereen, niet enkel voor mensen met een modaal of laag inkomen. het socialisme moet een voordeel kunnen betekenen voor iedereen. Waarom lager mikken dan de hemel. We mogen toch onmogelijk vooraf gaan bepalen welke mensen we gaan bevoordelen (of positief discrimineren) en bijgevolg nu al bepalen dat we een bepaald deel van de bevolking in de kou willen laten staan. Ik besef maar al te goed dat het onmogelijk is dat iedere beslissing goed zal zijn voor iedere Belg. Maar het is wel iets waar we moeten naar streven. Iedere beslissing moet individueel afgewogen worden en het belangrijkste criteria moet zijn dat een zo groot mogelijk deel van België er wel bij vaart. Een zo groot mogelijk deel, ook al betekent dit dat de rijkere mens er ook goed bij vaart. Ik ben zelf bediende, maar ik zou volgens dit standpunt van de heer de Bruyn al uit de boot vallen. Mijn loon zou hoogst waarschijnlijk als meer dan modaal ingedeeld worden. Ik ben een socialist in hart en nieren, maar bovenstaand statement zou willen betekenen dat mijn eigen partij niets voor mij zou kunnen/willen doen. Het socialisme/een socialist moet er zijn voor iedereen die het socialisme verkiest en/of het nodig heeft.
"Er bestaat bij de sp.a-leden geen enkel draagvlak voor een verderzetting van de staatshervorming. ... Onder mijn voorzitterschap zal de sp.a een verdere staatshervorming vanuit de oppositie dan ook niet steunen.". Excuseert u mij meneer De Bruyn. Dit is een grote veralgemening en bijgevolg een grove leugen. Hoeveel mensen hebt u ondervraagd om te bepalen of er een draagvlak in bij sp.a-leden? Hoeveel percent van de ondervraagde leden is dan effectief en onvoorwaardelijk tegen een staatshervorming? Of bepaalt u wat de sp.a-leden mogen denken van een staatshervorming. Het is fout om vooraf te zeggen dat een staatshervorming niet gesteund mag worden. Waarom zouden we als oppositiepartij niet constructief mogen meewerken aan een beter België? Indien de hervormingen een meerwaarde betekenen voor de Belgische staat, wie zijn wij dan om dit tegen te houden? We zijn een partij die strijdt voor 80 % van de bevolking (zie eerder), maar we zouden dan wel iedere stemmende belg die wel voorkeur heeft voor een staatshervorming in de kou laten staan? Een rare kronkel in de gedachtengang die ik niet helemaal kan volgen. Ik pleit niet voor een onvoorwaardelijke steun aan de staatshervorming. ik pleit eerder voor een afwachtende houding tot bepaald is wat deze staatshervorming zou inhouden. Het ligt momenteel nog helemaal niet vast wat deze staatshervorming zal betekenen, hoe bepaal je dan wat het best is voor de Belg? Net zo hard als mevrouw Milquet afgeschilderd wordt als Madame Non, net zo hard probeert u zicht te profileren als Meneer Nee. Ik begrijp het wel. Het is gemakkelijker halsstarrig vast te houden aan een "NEEN", dan te starten met een "misschien" en een keuze te moeten maken. U probeert uw alle verantwoordelijkheid van u af te schuiven, terwijl net een sterke, besluitvaardige voorzitter nodig is. Wat ik wel een goed standpunt vind, is het volgende "De sp.a heeft een jongerenorganisatie nodig die vooral aantrekkelijk is voor jongeren die revolteren tegen onrecht en zich afzetten tegen bestaande politieke structuren en denkbeelden. De jongerenorganisatie moet voldoende materiële steun krijgen maar moet zonder inmenging van de moederpartij haar politieke koers kunnen bepalen." (punt 7). De jongerenorganisatie van de sp.a Animo is een lovenswaardig initiatief, waarvan ik geloof dat iedereen die er deel van uitmaakt probeert te doen wat hierboven beschreven staat. Maar de ondersteuning van de partij is (volgens mij) de laatste jaren ondermaats geweest. Vooral dan op lokaal vlak. In een heel aantal gemeenten leven sp.a en Animo volledig naast elkaar. Elk dopt er zijn eigen boontjes. Animo moet een onafhankelijke koers kunnen varen, en bijgevolg ook kunnen revolteren tegen bepaalde standpunten van de moederpartij, maar dit wil niet zeggen dat Animo al alles alleen aan kan. Animo moet een meerwaarde (kunnen) betekenen voor sp.a, maar ook sp.a moet een meerwaarde kunnen geven aan Animo. Daarnaast moeten de jongeren binnen de partij meer zeggenschap kunnen krijgen. Als jongere is het momenteel zeer moeilijk iets te kunnen betekenen als je niet zoon of dochter van bent. Of zo lijkt het allesinds. Er is weinig duidelijkheid over wie je moet aanspreken als jongere als je actief wilt meewerken/meebouwen aan een goed/beter sp.a.
Aan het begin van deze tekst vermeldde ik al dat ik vond dat sp.a-rood een meer ommunistische koers wou gaan varen met de partij. Dit wordt bevestigd in punt 13. "Socialisme gaat nochtans over economische democratie: democratisch beslissen over wat er geproduceerd wordt en hoe het wordt geproduceerd." Als we het volledig puntje lezen, moeten we weinig moeite doen om te begrijpen dat de heer De Bruyn niet al te hoog op loopt met de "vrije markt"-economie en deze zelfs een stuk zou willen terugdringen. Dat de overheid nog wat controle uitoefent, daarmee ben ik het eens. Maar dat het terug de overheid moet worden, die overal zijn zeg in krijgt, daar heb ik mijn twijfels bij. De overheid is er (als we over economie spreken) als controle orgaan en in sommige gevallen als bemiddelaar, maar niet als regelaar. Ik geloof dat een systeem van vraag en aanbod in combinatie met concurrentie in de meeste gevallen de beste oplossing is voor de consument. Slechts in bepaalde gevallen is er geen positieve evolutie geweest bij de vrijmaking van de markt. Een te grote inmenging van de staat is een grote stap terug. Het is in het verleden al genoeg gebleken dat communisme niet werkt. Althans niet in een kapitalistische wereld/maatschappij.
"Openbare diensten kunnen zeker performanter, maar niet door mensen te laten afvloeien. Wél door ze eigentijdse werkingsmiddelen te geven." Wat wordt hier bedoelt let eigentijdse werkingsmiddelen? Een computer? Aangepaste software? Een goed idee, maar of dat genoeg is om openbare diensten performanter te maken? Dat betwijfel ik. Wat je bij veel ambtenaren merkt, is een lusteloosheid, een gebrek aan motivatie. Hoe kun je iemand motiveren, als je hem duidelijk maakt bij zijn vaste benoeming voor de rest van zijn leven dezelfde baan zal uitvoeren, hoogstwaarschijnlijk nooit zal promoveren, en hoe goed deze persoon ook werkt, hij nooit meer opslag zal krijgen dan deze die vasthangt aan zijn anciënniteit? Waarom zou een ambtenaar goed zijn best doen, of hij nu veel of weinig werkt, op het einde van de maand blijft alles hetzelfde. Iemand die gedreven aan zijn werk begint, en merkt dat collega's die alles maar laten varen evenveel verdienen als hij zelf, kan niet anders dan uiteindelijk met dezelfde instelling gaan werken als zijn collega's. De grootste idealist zou op die manier zijn moed verliezen. Zorg dat het kwaliteit van iemands werk objectief beoordeeld kan worden, en zorg dat zijn vergoeding ernaar is. De ambtenarij kan enkel vlot verlopen, wanneer alle schakels vlot verlopen. Zorg ervoor dat een ambtenaar gemotiveerd is om zijn werk goed te doen. Gemotiveerde werkkrachten zijn betere werkkrachten. Betere werkkrachten zorgen voor performantere overheid. Afvloeiingen zijn zeker nog niet aan de orde zolang de overheid kampt met achterstand op allerlei vlakken. En indien de achterstand ingewerkt wordt, betekent dit gewoon dat we middelen een mankracht kunnen vrijmaken om andere probleemgebieden aan te pakken.
Om samen te vatten: De intenties van de heer De Bruyn zijn goed, maar over de manier waarop het moet gebeuren zijn we het zeker nog niet eens. We moeten streven naar een betere wereld, waar iedereen een beter leven kan hebben. Alleen ben ik niet overtuigd dat de sp.a-rood manier de goeie manier is.
10 augustus 2007
Welkom
Nu iedereen een Blog heeft, kan ik toch moeilijk achter blijven.
Ik zal mijn ideeën, opmerkingen en frustraties neerpennen op deze pagina.
Ik verwacht dat dit vooral een politiek getinte blog zal worden. Ik bekijk de wereld vanuit een rode (lees: socialistische) bril. U zult wel merken dat ik het niet over alle thema's eens ben met de socialistische excelenties, en dat ik af en toe wel wat commentaar zal hebben op hun werkwijze.
Iedereen is vrij zijn mening te uiten over mijn artikels. Zolang alles hoffelijk blijft (en er niet te ver afgeweken wordt van het oorspronkelijke thema), wordt alles getolereerd. Zeker berichten die niet overeenstemmen met mijn mening. Ik sta open voor andere meningen, en ik ben zeker bereid om met anderen in discussie te gaan.
"Het zijn kinderen en zotten die nooit van gedacht veranderen". Ik weet niet meer van wie deze quote is, maar er schuilt heel veel waarheid in. Als er genoeg argumenten zijn, en u doet goed uw best, zal ik mijn mening misschien wel moeten herzien over een aantal thema's.
Beste (toekomstige) vrienden, ik daag u uit.
Ik zal mijn ideeën, opmerkingen en frustraties neerpennen op deze pagina.
Ik verwacht dat dit vooral een politiek getinte blog zal worden. Ik bekijk de wereld vanuit een rode (lees: socialistische) bril. U zult wel merken dat ik het niet over alle thema's eens ben met de socialistische excelenties, en dat ik af en toe wel wat commentaar zal hebben op hun werkwijze.
Iedereen is vrij zijn mening te uiten over mijn artikels. Zolang alles hoffelijk blijft (en er niet te ver afgeweken wordt van het oorspronkelijke thema), wordt alles getolereerd. Zeker berichten die niet overeenstemmen met mijn mening. Ik sta open voor andere meningen, en ik ben zeker bereid om met anderen in discussie te gaan.
"Het zijn kinderen en zotten die nooit van gedacht veranderen". Ik weet niet meer van wie deze quote is, maar er schuilt heel veel waarheid in. Als er genoeg argumenten zijn, en u doet goed uw best, zal ik mijn mening misschien wel moeten herzien over een aantal thema's.
Beste (toekomstige) vrienden, ik daag u uit.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
Berichten
