Een mooie dag

Op een rustige E17 richting Antwerpen overkwam het mij: Het gevoel dat de dag niet meer stuk kon. Hoe kon een dag die zo mooi begon als deze, nog mislukken. Een mooi zonnetje, geen verkeer (en dus geen file) aan de Kennedy tunnel en een interview met Caroline Gennez op Radio 1. Toen wist ik het: Caroline werd onze voorzitter. Neenee, het resultaat werd niet in avant première verklapt op de radio, neenee, wees gerust. Het was gewoon een gevoel, een goed gevoel nota bene. De laatste weken wist ik niet meer wat te verwachten. Naar mijn oordeel was Erik De Bruyn geen valabele voorzitterskandidaat, maar als hij al de steun krijgt van de afdeling Brugge en Antwerpen, begon ik wel te twijfelen. Is mijn mening dan echt anders dan die van de rest van de partij? Vinden die afdeling Erik wel beter? Of is het een proteststem? Ik heb er niet echt wakker van gelegen, maar ik heb er toch regelmatig aan gedacht. Veel kon ik er niet aan veranderen. Mijn bolleke was gekleurd, mijn stem verstuurd en nu was het afwachten.
Maar zoals ik al zei, deze morgen was mijn twijfel volledig weg.
Hoe dichter bij de Zuiderkroon, hoe drukker het werd, zowel auto's als groepjes wandelaars die allemaal dezelfde richting leken uit gaan? Het gevoel dat het socialisme leeft, kwam toch een beetje naar boven. De Zuiderkroon gevuld met mensen die gelijkdenkend (of toch bijna) zijn. Na mijn stemkaart opgehaald te hebben, en plaatsje gezocht te hebben in een soort aula was het wachten op de officiele start. Zowel bekend als onbekend sp.a'er stroomde binnen. Johan, Frank, Mia, Patrick, Caroline en Dirk, Erik en Elke, Bruno en Bruno (Tuybens en Tobback) en zelfs Fred Erdman werd er gespot. Iedereen zocht zijn plaats, en toen ging alles van start. Na een welkomstwoordje en wat algemene informatie gingen we aan slag. Een verkiezing van partijbureau en andere aangelegenheden, wat tussenkomsten van lokale militanten en mandatarissen of gewisseld met matige beleefdheidsapplausjes en een staande ovatie, en het stemmen voor samenwerken met Animo (socialistische jongeren), ZijKant (Socialistische vrouwen) en Curieus (socialistische culturele beweging) was het zover. Een gerechtsdeurwaarder kwam het resultaat van de voorzittersverkiezing bekendmaken.
Er waren ongeveer 26.000 geldige stemmen waarvan er uiteindelijk een grote 7000 voor Erik De Bruyn waren en een 18000tal voor ons Caroline. Caroline haalde het met 66,4% van de stemmen. Nu dit achter de rug is kunnen we Erik De Bruyn weer vlug in de vergeetkast stoppen, en hopen dat hij er nooit meer uitkomt. Radio 1 is alleszinds al goedbegonnen (met een kleine uitschuiver): "Caroline Gennez haalde het dus van Erik Cuypers". Erik wie? Inderdaad zo belangrijk is Erik in de socialistische wereld.
Beste vrienden, beste kameraden tot een volgende keer.